Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΙΔΙ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΙΔΙ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα, 13 Οκτωβρίου 2014

ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΓΙΑ PARTY PEPPA & GEORGE PIGS


   Μόλις πέρασε η γιορτή του Φραγκισκάκου μας στις 4 Οκτωβρίου,άρχισα να σκέφτομαι και να προετοιμάζω το party για τα γενέθλια του στις 8 Νοεμβρίου.

Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2014

ΛΙΓΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΓΙΑ ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ

Μερικά τραγούδια για τις πρώτες ημέρες στο σχολείο...

Πασχάλης-olympians για πάντα...


"...μα εγώ θα έδινα τα πάντα να βρισκόμουνα,στις ίδιες τάξεις,στα ίδια θρανία..."


 

"O πιο καλός ο μαθητής,ήμουν εγώ στην τάξη..."


Αχ αυτός ο επαγγελματικός προσανατολισμός...


Είμαστε και εμείς μαθητές πλέον (δεν ξέρω αν προσέξατε τον πληθυντικό)...


Εδώ και λίγες ημέρες ο Φραγκισκάκος μας ξεκίνησε σχολείο και ενώ τα απογεύματα μου είναι γεμάτα με διαπραγματεύσεις τι θα μαγειρέψουμε για να πάρει να φάει στο σχολείο,απογεύματα γεμάτα με μπολάκια,με σκέψεις ότι πρέπει να συνηθίσει να τρώει όλα τα φαγητά μόνος του,να μην ξεχνάει να πλένει τα χεράκια του,να μάθει να κοιμάται νωρίτερα,να ακούει τις δασκάλες του και χιλιάδες άλλα να...που γεμίζουν τις σκέψεις μου,από την άλλη το ψυγείο μου γεμίζει ζωγραφιές...
Κάθε μέρα μου φέρνει και από μία και εγώ χαίρομαι,καμαρώνω που το Φραγκισκάκι μου είναι μεγάλο μωράκι(για μένα πάντα μωράκι θα είναι) πια και πάει σχολείο...



Το ζουζουνάκι μου το απολαμβάνει το σχολείο,μόνο που κουράζεται,αφού συνέχεια τρέχει και είναι υπερκινητικός,όπως πάντα...έχει και πλήρες ωράριο 8-4,όμως βλέπω πως τώρα είναι πιο χαρούμενος...και όταν είναι αυτός χαρούμενος,είμαι και εγώ χαρούμενη.Μπορεί τα ασιδέρωτα να μην τελειώνουν,να κάνω αγώνα για να διατηρηθεί έστω και λίγο χωρίς "συνωστισμό"ο νεροχύτης,τα καραβάκια να διακοσμούν ακόμα το τζάκι,να θέλω να κάνω αμέτρητες μικροαλλαγές και όχι μόνο,στο σπίτι,όμως τα απογεύματα μας είναι γεμάτα και από βόλτες...

Συναντήσαμε τον Tom και Jery,



είδαμε και χορέψαμε με τον Scooby Doo,αλλά και με την μεγάλη μας αγάπη την Peppa,η οποία μας υποσχέθηκε ότι την επόμενη φορά θα φέρει μαζί της και τον αδερφό της τον George!


Και κάπως έτσι πέρασαν οι πρώτες μας σχολικές ημέρες...Καλή σχολική χρονιά!!!

 

Παρασκευή, 4 Ιουλίου 2014

ΔΥΟ ΜΙΚΡΑ ΚΑΛΤΣΑΚΙΑ ΑΛΛΙΩΣ

 Την τελευταία φορά που πήγα να φορέσω αυτά τα καλτσάκια στο Φραγκισκάκο μου,επαναστάτησε!



Δεν ήθελε να τα φορέσει γιατί ήταν ξεχειλωμένα (μα πως χάλασαν τόσο γρήγορα;),οπότε του είπα ότι θα τα κρατήσουμε να κάνουμε κατασκευή και από τότε με ρωτάει πότε θα κάνουμε κατασκευή τα καλτσάκια του.Ένα τόσο δα καλτσάκι,τι κατασκευή θα γίνει δεν ξέρω...

Επιλογές υπάρχουν πολλές:

Φυσικά ο γαμπρός και η νύφη της Ζήνας, που λάτρεψα!!
http://showtellshare.blogspot.gr/2011/02/stray-sock-doll-tutorial.html


How to sew sock bunny
http://www.craftpassion.com/2012/05/sock-bunny-sewing-tutorial.html

http://supermomrocks.me/2012/03/17
http://teleytaiothranio.blogspot.gr/2014/04/blog-post_2836.html

http://soulouposeto.blogspot.gr/2013/10/kata.html

sock monkey sewing tutorial
http://www.craftpassion.com/2012/04/how-to-sew-sock-monkey.html/2
http://teleytaiothranio.blogspot.gr/2013/11/blog-post_7812.html

Τελικά,επειδή τα καλτσάκια ήταν πολύ μικρά, επέλεξα να φτιάξω ένα ψαράκι


 και ένα χταποδάκι,να του κάνει παρέα!

   
Το μόνο σίγουρο είναι ότι αν μου πέσει στα χέρια μου ξανά καμία κάλτσα,θα ξέρω τι να την κάνω!!

Μαζέψτε λοιπόν, όλες τις χαμένες κάλτσες,πάρτε βελόνα και κλωστή(που έλεγε και η κυρία Ελένη στο"η δε γυνή να φοβάται τον άνδρα") και αρχίστε να δημιουργείται!!!Καλό ΠΣΚ!!!

kaltses.jpg
http://www.star.gr/Pages/Lifestyle.aspx?art=166405&artTitle=allaxe_styl_sto_spiti_sou_me_miden_kostos


Τετάρτη, 2 Ιουλίου 2014

ΧΡΩΜΑΤΙΣΤΑ ΜΠΑΛΟΝΙΑ

Την προηγούμενη εβδομάδα αγόρασα μερικά μπαλόνια!Ο Φραγκισκάκος μου μόλις τα είδε,με ρώτησε γιατί τα πήρα και εγώ για να του κεντρίσω το ενδιαφέρον του είπα για κατασκευή!




Την πρωτοχρονιά μαζί με άλλα πράγματα η αδερφή μου, μου χάρισε και ένα μεγάλο κουτί με διάφορα μπαχαρικά!Μερικά τα είχα ακόμα στα σακουλάκια τους,οπότε έπρεπε να οργανώσω λίγο τα βαζάκια με τα μπαχαρικά μου,έτσι αποφάσισα να τους δώσω λίγο χρώμα.




Την ιδέα με τα μπαλόνια και τα βαζάκια την είχα δει πριν αρκετό καιρό,τόσο απλή και χρωματιστή που αποκλείεται να μην μπείτε στον πειρασμό να την εφαρμόσετε κάπου.

http://www.fytokomia.gr/permalink/12773.html

Παίρνουμε το μπαλόνι μας και κόβουμε το πάνω μέρος του, που είναι πιο στενό (εγώ πριν το κόψω φούσκωσα και λίγο το μπαλόνι,για να έχει ανοίξει λίγο)...



 και με αυτό "ντύνουμε" τα βαζάκια μας,τόσο απλά!



Και μόνο που βλέπω αυτά τα υπέροχα χρώματα,μου φτιάχνει η διάθεση!


Βέβαια όσο πιο στενά είναι τα βαζάκια μας στο κάτω μέρος,τόσο πιο πολύ μέρος από το βαζάκι μας θα καλυφθεί με τα χρωματιστά μπαλόνια και θα αποφύγουμε και τα ατυχήματα(μερικά μπαλόνια έσπασαν)!Στον πάτο, πάνω στα μπαλόνια, έγραψα με μαρκαδόρο τι έχει το κάθε βαζάκι μέσα.

Κάποια στιγμή σκέφτηκα ότι δεν θα με έφταναν τα μπαλόνια,μιας και ο Φραγκίσκος μου έφερνε συνέχεια καινούργια μπαλόνια να του φουσκώσω.Γενικά δεν ενθουσιάζεται με αυτού του είδους τα μπαλόνια,όπως εγώ,που μέχρι μεγαλούτσικη ηλικία δεν ήθελα Χριστούγεννα χωρίς μπαλόνια.
Πάντως το Σάββατο που ασχοληθήκαμε με αυτά,του άρεσαν,παίξαμε βόλεϊ και έπειτα τα ζωγραφίσαμε!


Το ροζ μπαλόνι με την Πέππα,το Τζωρτζ και από την πίσω πλευρά  τη Σούζυ προβατίνα και έναν δεινόσαυρο
Το κόκκινο καρπουζάκι μας



Στο πορτοκαλί δύο ερωτευμένα ελεφαντάκια μας έχουν γυρίσει την πλάτη

Λοιπόν πάρτε μπαλόνια και στολίστε τα γυάλινα βαζάκια σας,τα ρεσώ ή τα μικρά ανθοδοχεία σας
και αν σας περισσέψουν πολλά φτιάξτε και ένα χρωματιστό στεφανάκι,

http://drama-tika.blogspot.gr/2012/02/blog-post_8348.html


γιατί η ζωή μας θέλει χρώματα,πολλά χρώματα!

Να έχετε έναν πολύχρωμο καλό μήνα!!!


Τετάρτη, 25 Ιουνίου 2014

ΤΟ ΚΑΡΑΒΑΚΙ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ

 Αυτή είναι μία διαφορετική ανάρτηση,είναι μία ιστορία όχι ευχάριστη,που θα έλεγα σε φίλους ή θα έγραφα στο ημερολόγιο μου(αν είχα)...για να μην ξεχνάμε πως πάντα υπάρχει και πρέπει να αναζητάμε το καραβάκι της ελπίδας!!!

Το καραβάκι-μπομπονιέρα στη βάφτιση του Φραγκίσκου μας,γεμάτο ευχές και ελπίδα

Ξημέρωνε Σάββατο 25 Ιουνίου 2011,ο Φραγκισκάκος μας( 7,5 μηνών τότε) ξύπνησε ανήσυχος.Τον πήραμε στο κρεββάτι μας και του δώσαμε γάλα,το ήπιε και μετά από λίγο έκανε εμετό.Πριν καλά,καλά πλυθούμε και δεύτερη φορά εμετός. Η παιδίατρος στο τηλέφωνο είπε ότι κάτι θα πείραξε την κοιλίτσα του και έδωσε οδηγίες για κάποιο φάρμακο και για ρύζι λαπά.Από το πρωί είχαμε σκεφτεί το νοσοκομείο,αλλά μέσα στην ημέρα ήταν καλύτερα  και η γιατρός μας καθησύχαζε(προς το μεσημέρι μάθαμε πως έλειπε διακοπές και δεν μπορούσε να έρθει σπίτι να τον δει).Περιμέναμε τους γονείς μου από την Κρήτη και όταν φτάσανε γύρω στις 7 το απόγευμα ο Φραγκισκάκος μας είχε χειροτερέψει πάλι,δεν είχε όρεξη και γκρίνιαζε και αν και η παιδίατρος είπε να περιμένουμε λίγο ακόμα,πήγαμε στο νοσοκομείο...μόλις τον είδαν τον πήρανε αμέσως και όλοι τρέχανε,μετά από λίγο εγώ τον πήγα αγκαλίτσα στην εντατική,τα 2 πρώτα εικοσιτετράωρα κρίσιμα,"απλά" κετοξέωση,"απλά" σακχαρώδης διαβήτης τύπου Ι.Μόλις μπήκε στην εντατική,η μαμά μου και η αδερφή μου είπανε να τον βαφτίσουμε,εγώ είπα όχι,θα βαφτιστεί στην Πάρο,όπως είχαμε σχεδιάσει να γίνει γύρω στον Δεκαπενταύγουστο.Το βράδυ εκείνο έμεινα μαζί με την αδερφή μου εκεί απέξω από την εντατική και ήλπιζα πως όλα θα πάνε καλά...δεν ξέρω τι θα είχα κάνει αν όλα δεν είχαν πάει καλά!Πρωί και απόγευμα,βάζαμε τις ειδικές στολές και μπαίναμε μέσα στην εντατική,γονείς όλοι, με αγωνία,με ελπίδα.Ο Φραγκισκάκος μας ήταν ο μικρότερος,τον είχαν σε καταστολή,δεν είχε ανοιχτά ματάκια,δεν έβγαζε τα ηχουλάκια του,αλλά εμείς του μιλάγαμε,του λέγαμε πως όλα θα πάνε καλά,πως είμαστε εδώ και τον αγαπάμε πάρα πολύ!!!Μέσα στην εντατική είδαμε πολλούς γονείς που πηγαινοερχόντουσαν πρωί και βράδυ σε αυτό το μέρος για μήνες...και συνέχιζαν και ήλπιζαν και εγώ απορούσα που βρίσκουν τη δύναμη και συνεχίζουν,την ελπίδα ότι κάποια στιγμή κάτι θα αλλάξει προς το καλύτερο για τα αγγελούδια τους!!!
Για εμάς το πρώτο βράδυ ήταν πιο κρίσιμο,το δεύτερο και το τρίτο βράδυ μας έδιωξαν κατά τις 12,γιατί όπως είπαν έπρεπε να ξεκουραστούμε,είχαμε δρόμο μπροστά μας...Τρίτη πρωί πήγαμε στο δωμάτιο.Έπρεπε να μάθουμε να ζούμε με τα νέα δεδομένα.Το σάκχαρο δεν ήταν κάτι άγνωστο για εμάς,υπάρχει σε συγγενικά μας πρόσωπα σακχαρώδης διαβήτης τύπου ΙΙ και στην εγκυμοσύνη είχα διαβήτη κυήσεως,αλλά ποτέ δεν μπορούσα να φανταστώ ότι ένα τόσο δα μωράκι θα μπορούσε να το πάθει αυτό.Μια εβδομάδα μείναμε μέσα μαζί συνέχεια,πρωί και βράδυ,μόνο μια φορά έφυγα μια ώρα,για να κάνω ένα μπάνιο...τελικά στο τέλος δεν άντεξα και κλαίγοντας είπα στη γιατρό ότι θέλω να πάμε σπίτι μας να ηρεμήσουμε.

Περάσαμε διάφορες φάσεις,άρνηση,γιατί (κατά τους γιατρούς δεν υπάρχει μία αιτία,αλλά πολλοί παράγοντες,όπως η κληρονομικότητα με μεγαλύτερη βαρύτητα αυτή από τη μεριά του πατέρα,κάποια λοίμωξη,η καισαρική,το γάλα κα.),σκεφτόμουν αν θα καταφέρει να μεγαλώσει,αν θα τον καμαρώσω γαμπρό...

Κάπου εκεί αρχίσαμε και τις ετοιμασίες της βάφτισης και όταν είδα το καραβάκι το γεμάτο ευχές,ήξερα πως αυτό ήθελα,το καραβάκι της ελπίδας για να κρατηθώ!!!

Έχουν περάσει τρία χρόνια και έχουμε δρόμο πολύ ακόμα...οι πληγές υπάρχουν,απλά μάθαμε να ζούμε με αυτές και μας πονάνε λιγότερο,μερικές φορές τις ξεχνάμε κιόλας.Δεν ξέρω τι μας περιμένει στη γωνία,απλά ελπίζω το μερίδιο μας στα άσχημα να το πληρώσαμε και γρήγορα να βρεθεί ο τρόπος ,ώστε η καθημερινότητα μας να είναι πιο εύκολη,ώστε τίποτα να μην ταράζει τη ζωή του μικρού μας θησαυρού!!!

Ο Φραγκισκάκος μου είναι το πιο γλυκό αγοράκι του κόσμου, πάντα χαμογελαστός και είναι όλη μας η ζωή!!!!!Τον λατρεύουμε και ξέρουμε πως όταν έχει ο ένας τον άλλον, όλα θα πάνε καλά!!!

Πριν κλείσω,θα ήθελα να σας γνωρίσω την μικρή Ιωάννα , που γνώρισα μέσω του blog της την άνοιξη του 2012.
Η Ιωάννα και οι γονείς της ήλπιζαν και βρήκαν τη δύναμη και συνέχισαν και πάλεψαν και έχασαν και όμως συνεχίζουν να παλεύουν...δεν ξέρω που βρίσκουν τη δύναμη,δεν ξέρω αν ήμουν στη θέση τους, αν θα είχα τη δύναμη τους,απλά τους θαυμάζω και η μικρή Ιωάννα βρίσκεται πάντα στην καρδιά μου!

Μία ακόμα ιστορία είναι και η ιστορία του μικρού Ryan,που διάβασα πρόσφατα στο blog των Kapa.

Και εκεί έξω υπάρχουν αμέτρητες ιστορίες,αμέτρητες πληγές,αμέτρητος πόνος,αμέτρητα χαμόγελα που δεν ξέρεις τι κρύβουν από πίσω,αλλά υπάρχει και αμέτρητη ελπίδα και αμέτρητα καραβάκια της ελπίδας για να έχει ο καθένας το δικό του!!!

Μην χάσετε το δικό σας καραβάκι!!!

Παρασκευή, 20 Ιουνίου 2014

ΖΩΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΣ ΑΓΑΠΕΣ

O Φραγκίσκος μου έχει τρεις αγάπες...

τον Μάικ το Φασολάκη


τον Μίκυ


και την Πέππα το γουρουνάκι!


Πλάκα,πλάκα παρακολουθώ και εγώ κινούμενα σχέδια μαζί του και μου αρέσει πολύ!!!
Παλιότερα του είχα φτιάξει το ήταν ένα μικρό καράβι με ένα παλιό μπλε μπλουζάκι και χρώματα για ύφασμα!Τώρα ήθελε και του υποσχέθηκα να φτιάξουμε ένα μπλουζάκι Μάικ,ένα George(ο αδερφός της Πέππας) και φυσικά ένα Μίκυ!
Έτσι προχτές πήραμε άσπρα απλά μπλουζάκια και σήμερα παρά την κούραση,δημιουργήσαμε...

Σκέφτηκα να αρχίσω από τον Μάικ,γιατί το θεωρούσα εύκολο...

Ξεφύλλισα λίγο τα βιβλία του
 
Έκανα μία δοκιμή πριν σε χαρτί και έπειτα έπιασα πινέλο



 

Σειρά είχε ο George ,
 

που βγήκε πολύ καλός, κατά την γνώμη μου !!


Μετά είχα κουραστεί λίγο και είπα να σταματήσω, αλλά τελικά ήρθε στην παρέα μας και ο Μίκυ με τη Μίνυ,γιατί δεν μπορούσαν να περιμένουν άλλο!




Μπορεί να μην είναι τέλεια, αλλά εγώ το ευχαριστήθηκα και είμαι σίγουρη ότι θα τα ευχαριστηθεί και ο Φραγκισκάκος μου όταν τα φορέσει!!!Μάλλον θα υπάρξει και συνέχεια,ίσως προς το χειμώνα, γιατί τώρα έχουμε γεμίσει από καλοκαιρινά μπλουζάκια!

Δοκιμάστε το και εσείς σε παιδικά ή μη μπλουζάκια,θα το ευχαριστηθείτε!!!

Κυριακή, 15 Ιουνίου 2014

ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ

Πέρυσι το καλοκαίρι,ο Φραγκισκάκος μας πήγε 6 εβδομάδες στον παππού,τη γιαγιά,τη νονά και την προγιαγιά (τη γιαγιά μου) στην Κρήτη!
Η γιαγιά μου,που δεν είναι πια εδώ,έχει γεμίσει τα παιδικά μου χρόνια με μία ακαθόριστη αίσθηση χαράς,αθωότητας...ήταν η γιαγιά με τα παραμύθια,τις ιστορίες,τα γέλια,τα τραγούδια...σε αντίθεση με την άλλη μου γιαγιά,που η ζωή την είχε κάνει πιο "σκληρή" και απόμακρη!
Έτσι ο Φραγκισκάκος μου έμαθε και αυτός τα τραγουδάκια της γιαγιάς...

Ο καλός μου ο πατέρας που για μένα λαχταρά,
είναι στήριγμα στο σπίτι, περηφάνια και χαρά.
Το πρωί που θα ξυπνήσει για να πάει στη δουλειά,
έρχεται εκεί που κοιμάμαι και μου δίνει δυο φιλιά.
Μα και εγώ σα θα γυρίσει κουρασμένος πιο πολύ,
τρέχω μες στην αγκαλιά του και του δίνω ένα φιλί!

Αγαπώ την Παναγίτσα,αγαπώ και τον Χριστό
και όταν κάνω το σταυρό μου,ένα πράγμα του ζητώ'
Έχε πάντοτε του λέω,το μπαμπάκα μου καλά
τη μαμά μου,που με έχει σα λουλούδι στο νερό!

Και μιας και σήμερα γιορτάζουν όλοι οι μπαμπάδες του κόσμου,τους τα αφιερώνουμε με πολλή,πολλή αγάπη!!!Χρόνια σας Πολλά!!!

 

Τετάρτη, 22 Ιανουαρίου 2014

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΜΕ ΤΟ ΜΠΙΣΚΟΤΑΚΙ ΜΟΥ


   Την προηγούμενη Κυριακή είπαμε να πάμε μία βόλτα να κάνει ο Φραγκισκάκος μας λίγη εξάσκηση με το καινούργιο του ποδήλατο.Τελικά έκανε λίγη εξάσκηση γιατί εγώ καθότι λίγο άσχετη δεν του είχα βάλει καλά τις ρόδες και μετά από λίγο η μία έβγαινε από τη θέση της. Όμως βρήκα κάποια φύλλα και θυμήθηκα μία κατασκευή από τη φθινοπωρινή μου, to do λίστα. Σκέφτηκα τώρα βρήκα τα φύλλα, τώρα θα κάνω την κατασκευή μου. Το μπισκοτάκι μου, ο Φραγκισκάκος μου χαιρόταν να μαζεύει μαζί μου φύλλα για την κατασκευή μου.

'Ετσι αργότερα στο σπίτι φούσκωσα το μπαλόνι μου, πήρα την ατλακόλ μου και ξεκίνησα να φτιάξω ένα μπολ από φύλλα!



Προσπάθησα να αραιώσω την ατλακόλ, αλλά τελικά δεν πέτυχε και την χρησιμοποίησα όπως ήταν.Τα φύλλα ήταν λίγο ατίθασα οπότε αφού κόλλησα κάποια φύλλα στο μπαλόνι(το ένα πάνω στην άκρη του άλλου,δεν άφηνα κενά,μπολ φτιάχνουμε) έντυσα το μπαλόνι μας με μεμβράνη, ώστε τα φύλλα να μείνουν πάνω στο μπαλόνι.



Σε αυτό το σημείο δεν ήμουν καθόλου σίγουρη για το αποτέλεσμα!

Μερικά φύλλα που περίσσεψαν τα πέρασα με ένα χέρι ατλακόλ και τα άφησα να στεγνώσουν, χαμένα δε θα πάνε,όλο και κάτι θα τα κάνω!



Άφησα το μπαλόνι όπως ήταν ένα 24ώρο και έπειτα με ένα ψαλίδι έκοψα το μπαλόνι που άρχισε να ξεφουσκώνει και να ξεκολλάει από τα φύλλα. Αρχικά ήθελα να αφήσω λίγο μπαλόνι πάνω στην κατασκευή μου, δηλαδή στη μέσα πλευρά του μπολ να είναι το μπαλόνι,όμως αυτό ξεκόλλησε μόνο του από τα φύλλα.

Αυτό είναι το τελικό αποτέλεσμα.





Για φανταστείτε το και με τα πορτοκαλοκόκκινα φύλλα του φθινοπώρου,όπως ήταν η αρχική ιδέα εδώ:

http://www.hellolucky.com/wordpress/2012/10/25/diy-autumn-leaf-bowls/

'Επειτα με τον Φραγκισκάκο μου φτιάξαμε ένα κουτί για τα χρώματα του!
Είχαμε αυτό το κουτί από ένα δώρο του Φραγκίσκου.


Και αρκετό χαρτί περιτυλίγματος με τον Mickey,τη Minnie,τον Donald,καθώς και κάποια άλλα χαρτονάκια με τον Mickey και όχι μόνο.



Η αδυναμία του Φραγκίσκου στον Mickey γνωστή!Έτσι, μετά από λίγη ώρα και με λίγη κολλητική ταινία το κουτί για τα χρώματα του Φραγκισκάκου μας ήταν έτοιμο και γεμάτο Mickey!!!





Τέλος, από μία άλλη συσκευασία δώρου είχα το παρακάτω φειζόλ και είπαμε να φτιάξουμε ένα σπιτάκι για τα πιγκουινάκια που είχαμε δει στο Αττικό πάρκο!
http://mpiskotoupoli.blogspot.gr/2013/06/blog-post_13.html







Και πολύ γρήγορα ήταν έτοιμο και το ιγκλού μας!

Καλή εβδομάδα να έχουμε!!!