ΛΙΜΝΗ ΚΟΜΟ, ΕΝΑ ΜΕΡΟΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙΣ

 Το ταξίδι στο Μιλάνο (δείτε το εδώ), θα ήταν μισό, αν δεν είχαμε επισκεφτεί την λίμνη Κόμο.

Ξεκινήσαμε 7:43 το πρωί από τον κεντρικό σταθμό τρένου του Μιλάνου και 8:22, βρισκόμασταν ήδη στο Como San Giovanni (διαδρομή μόνο 39' και συνολικό κόστος εισιτηρίων, 2 ενηλίκων και ενός εφήβου, 14€, τότε, Οκτώβριος του 2023).

Με το που φτάσαμε στην Κόμο, αρχίσαμε να κατεβαίνουμε προς το λιμάνι. Η πόλη σιγά, σιγά ξυπνούσε. 

Περιπλανηθήκαμε σε πλατείες, 

στενάκια,

εκκλησίες.

Φτάνοντας στο λιμάνι, βγάλαμε το εισιτήριο μας για τον επόμενο προορισμό μας, το Μπελάτζιο, επειδή είδαμε πως υπήρχε πολύς κόσμος να περιμένει να βγάλει εισιτήρια και να μπει στα διάφορα καραβάκια,  που πηγαινοέρχονταν.

 Πρώτη Οκτώβρη, αλλά ήταν μία πολύ ηλιόλουστη και ζεστή ημέρα, οπότε ήταν ότι έπρεπε για εξερευνήσεις και ο κόσμος το εκμεταλλευόταν.

Συνεχίσαμε παραλιακά, 

ως το σταθμό του τελεφερίκ, που θα μας πήγαινε στο Μπρουνάτε.

Το εισιτήριο ήταν οικονομικό και σε 7-10 λεπτά, μας ανέβασε στο Μπρουνάτε. 

ΜΠΡΟΥΝΑΤΕ:

Η λίμνη Κόμο από ψηλά, όπως φαινόταν από το τελεφερίκ.  

Φτάνοντας στην κορυφή, στο Μπρουνάτε, βρίσκουμε μία πινακίδα , που μας δείχνει διάφορες διαδρομές, ανάλογα με το τι θες να δεις.

 

Ξεκινήσαμε την περιπλάνηση μας , με προορισμό ένα μέρος που θα είχαμε όμορφη θέα της λίμνης, από ψηλά.

Ήταν πρωινό μιας ηλιόλουστης Δευτέρας και μια ηρεμία, μία ησυχία μας περιέβαλλε. Σε αυτήν την εξερεύνηση μας, περάσαμε από ένα κουκλίστικο σπίτι, με έναν όμορφο κήπο και μία ηλικιωμένη γυναίκα να φροντίζει τα λουλούδια της, σε αυτό το παραμυθένιο μέρος.

Αυτό το αίσθημα , αυτής της ηρεμίας, της ομορφιάς με αιχμαλώτισε και ευχήθηκα κάποτε να ζήσω και εγώ ένα τέτοιο πρωινό, σε ένα τέτοιο μέρος. Είναι μία εικόνα που έρχεται συχνά στο μυαλό μου και μου δημιουργεί πολύ όμορφα συναισθήματα, θαλπωρής, ζεστασιάς, ηρεμίας, ίσως και νοσταλγίας! Μπλέκεται με κάποιες παιδικές μου αναμνήσεις , όπου στις σχολικές μας εκδρομές στο δημοτικό στην Σητεία, φτιάχναμε "σπίτια" κάτω από τα δέντρα και εκείνη την ημέρα, που κάτω από τα λιόδεντρα παίζαμε με τα ξαδέρφια μου, μέσα σε ένα καταπράσινο περιβάλλον γεμάτο με ελιές και την απόκοσμη ησυχία της εξοχής και των βουνών που μας περιέβαλλαν!!         

Και κάπως έτσι, φτάσαμε σε κάποια ξέφωτα, όπου η θέα της λίμνης Κόμο, από ψηλά , ήταν μαγική!

Βρήκαμε ένα καφέ που ήταν ανοιχτό τόσο νωρίς και απολαύσαμε τον καφέ μας,  χαζεύοντας την λίμνη από ψηλά. 

Κατεβαίνοντας από το Μπρουνάτε, περιπλανηθήκαμε λίγο ακόμα στο Κόμο και έτσι έφτασε η ώρα να πάρουμε το καραβάκι για το Μπελάτζιο. Είχε πολύ κόσμο, οπότε βρήκαμε θέση στο κάτω σαλόνι του καραβιού. Εκεί τα παράθυρα ήταν θολά από τα κύματα, οπότε δεν φαινόταν καλά η λίμνη. 

TIP: Προτιμήστε ένα καραβάκι ανοιχτό, ώστε να καθίσετε έξω και να απολαύσετε τις ομορφιές της λίμνης ή αν βρεθείτε σε ένα κλειστό καραβάκι, επιλέξτε το πάνω σαλόνι.

Μετά από 50 λεπτά και αφού διασχίσαμε ένα μέρος της λίμνης Κόμο, με τα καταπράσινα τοπία που την περιβάλλουν, αντικρύσαμε τις ομορφιές του Μπελάτζιου.

ΜΠΕΛΑΤΖΙΟ:

Τα πολύχρωμα κτίρια του παραλιακού πεζόδρομου και το καταπράσινο τοπίο,  μας εντυπωσίασε.  

 

Με το που φτάσαμε, βγάλαμε τα εισιτήρια για το καραβάκι, που θα μας πήγαινε στον επόμενο προορισμό μας, γιατί υπήρχαν πολλοί τουρίστες και θέλαμε να ξέρουμε εξαρχής πόσο χρόνο είχαμε στην διάθεση μας, για να δούμε όλα τα αξιοθέατα.

Και ξεκινήσαμε να ανηφορίζουμε στα στενάκια του Μπελάτζιου.   

Βρεθήκαμε σε ήσυχα στενάκια. 

Και σε άλλα γεμάτα με κόσμο. 

Περπατήσαμε έως ένα μεγάλο πάρκο με παγκάκια, δίπλα στην λίμνη.

Απολαύσαμε την θέα χαζεύοντας τα διάφορα καραβάκια και τον κόσμο που χαιρόταν την ομορφιά του μέρους και την ηλιόλουστη ημέρα. 

Μετά τις βόλτες μας, το νόστιμο φαγητό που φάγαμε και το παγωτό μας, κατευθυνθήκαμε προς το λιμάνι, γιατί ο επόμενος προορισμός μας , μας περίμενε.

ΒΑΡΕΝΑ:

Σε 15 λεπτά με το καραβάκι, βρισκόμασταν στην παραμυθένια Βαρένα. Αν έπρεπε να διαλέξω ένα μόνο μέρος για να επισκεφτώ , θα ήταν η Βαρένα.   

Δεν χορταίναμε το τοπίο, πράσινο, γαλάζιο της θάλασσας και χρωματιστά κτίρια. Αμέτρητες βόλτες παραλιακά και σε κάθε στενάκι, αμέτρητες φωτογραφίες και έπειτα γλυκό και παγωτό, σε ένα ρομαντικό μέρος, δίπλα στην θάλασσα, ενώ σουρούπωνε. 

Βράδυ, πήραμε τον δρόμο προς τον σταθμό του τρένου, για να επιστρέψουμε στο Μιλάνο. 

Νομίζω ήταν από τα τελευταία (αν όχι το τελευταίο) δρομολόγια της ημέρας (20:35)
και υπήρχε αρκετός κόσμος που περίμενε.

Το ταξίδι διήρκεσε 1 ώρα και 5', με συνολικό κόστος για εμάς, 18,50€ (Οκτώβριος 2023), οπότε 21:40 είμασταν πίσω στον κεντρικό σταθμό τραίνου του Μιλάνου. 

Φύγαμε γεμάτοι με αμέτρητες υπέροχες εικόνες από την λίμνη Κόμο και έτσι ένα απρόσμενο , αυθόρμητο ταξίδι στο Μιλάνο, μετατράπηκε σε ένα από τα καλύτερα ταξίδια μας!!

Στα επόμενα ταξίδια μας με το καλό!!Γιατί δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από τα ταξίδια, τα κοντινά ή τα μακρινά, τα πραγματικά ή τα νοερά!!Καλό υπόλοιπο Κυριακής, συνταξιδιώτες!!